เรื่องเล่ากับนักจิตวิทยาการกีฬา กับ โตเกียวโอลิมปิกเกมส์

             ในการแข่งขันโอลิมปิกครั้งประวัติศาสตร์ ที่ต้องมาแข่งขันกันท่ามกลางมหาวิกฤตแห่งโรคระบาดครั้งนี้ ความเข้มข้นของการแข่งขันกลับไม่ได้ลดน้อยถอยลงแต่อย่างใด นักกีฬาทุกชาติก็ยังขับเคี่ยวกันอย่างเข้มข้นเช่นเดียวกันการแข่งขันโอลิมปิกทุกครั้งที่ผ่านมา อาจจะมีบ้างเล็กน้อยที่นักกีฬาระดับสูงๆ ไม่สามารถมาเข้าร่วมการแข่งขันเพราะไม่ผ่านการตรวจโควิด 19 โรคระบาดแห่งยุคสมัยนี้
นักกีฬาของไทยที่เดินทางไปแข่งขัน มีหลายคนที่มีความหวัง มีความฝันอย่างเต็มเปี่ยมที่จะไปคว้าเหรียญโอลิมปิกกลับมาเมืองไทย หลายคนมีความมุ่งหวังเพียงจะเข้ารอบ หลายคนหวังจะไปทำลายสถิติที่เคยทำไว้ แต่ทุกคนมีเป้าหมายเดียวกันคือไปทำหน้าที่ให้ดีที่สุด ไปแสดงความสามารถในการแข่งขันให้สูงที่สุด ไปแสดงศ้กยภาพสูงสุดที่ตนสามารถทำได้ ที่สนามแข่งขันอันยิ่งใหญ่ในมหกรรมกีฬาของโลกครั้งนี้
ด้วยความยิ่งใหญ่ของเกมส์ และความที่เป็นเป้าหมายสูงสุด เป็นความใฝ่ฝันอันยิ่งใหญ่ของนักกีฬาทุกคน นักกีฬาที่ได้ไปแข่งในการแข่งขันโอลิมปิกจึงมักจะเข้าร่วมด้วยจิตใจที่ไม่ได้เป็นปกติเหมือนในการแข่งขันครั้งอื่นๆ ในชีวิตของพวกเขา ความกระหายในชัยชนะ ความกังวลว่าจะทำได้ไม่ดี ความกลัวว่าจะมีอะไรผิดพลาดเกิดขึ้น ทำให้การแข่งขันในมหกรรมกีฬาใหญ่ๆ นี้ทะลุทะลวงเกราะอันแข็งแกร่งของจิตใจนักกีฬาทุกคน ยิ่งมีความสำคัญต่อนักกีฬาเท่าไร ยิ่งความไม่แน่นอนของงานอันเกิดจากคู่แข่งระดับโลกด้วยกันมากเท่าไร ความเครียดและความวิตกกังวลของนักกีฬาก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้น
ในช่วงเวลาเหล่านี้ นักกีฬาส่วนมากที่ทำงานใต้ความเครียดมักจะแสดงความสามารถของตนออกมาได้ไม่เต็มที่ ส่วนใหญ่จะผิดพลาดโดยง่าย จะคิดไม่ออก จะขาดสมาธิ ความสัมพันธ์ของระบบประสาทและกล้ามเนื้อก็จะหายไป เหตุการณ์เหล่านี้คนจำนวนมากคิดว่าจะเกิดขึ้นกับนักกีฬาระดับมือใหม่ แต่หากสังเกตดูให้ดีจริงๆ แล้ว ถ้าเป็นชนิดกีฬาที่ใช้ความแม่นยำสูง ใช้ความละเอียดสูง ใช้กล้ามเนื้อมัดเล็กมาก ต่อให้นักกีฬาระดับแชมป์โลก ก็มีจังหวะมีช่วงเวลาที่ผิดพลาดเพราะสาเหตุทางจิตใจกันทุกคน
ในยุคปัจจุบัน ทุกประเทศที่ส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันในมหกรรมกีฬาระดับนี้ จะจ้ดให้มีนักจิตวิทยาการกีฬามาดูแลนักกีฬาของตนเสมอ ในประเทศที่เจริญก้าวหน้าทางการกีฬามากๆ นักกีฬาแต่ละคนอาจจะมีนักจิตวิทยาการกีฬาของตนเองมาตั้งแต่ก่อนที่จะเล่นเป็นตัวแทนของประเทศแล้ว ในเวลานี้มีน้อยประเทศมากแล้วที่ไม่มีการใช้ศาสตร์ด้านจิตวิทยาการกีฬาเข้ามาเสริมทีมของตน
สำหรับประเทศไทย ในหลายกีฬาเรามีนักจิตวิทยาการกีฬาประจำทีม และเราก็ได้เห็นว่านักกีฬาได้ยอมรับและเห็นประโยชน์กับการฝึกฝนทางด้านจิตใจอย่างมาก ตัวอย่างเช่นในการแข่งขันเทควันโดหญิงที่เราได้เหรียญทองในการแข่งขันครั้งนี้มา เทนนิส ภาณิภัค ได้กล่าวขอบคุณอาจารย์วิมลมาศ ประชากุล ที่ได้ฝึกฝนจิตใจให้เธอจนสามารถควบคุมให้มีสมาธิอยู่กับการแข่งขันได้อย่างดี หรือในการแข่งขันกีฬายิงเป้าบิน ทีวอร์ม อิศราภา ได้ทำผลงานได้เสูงสุดเต็มความสามารถของเธอ เพราะได้รับการฝึกฝนทางด้านจิตใจมาอย่างต่อเนื่องจากดลหทัย ทองตะนุนาม นักจิตวิทยาการกีฬาที่มีชื่อเสียงในประเทศไทย
อย่างไรก็ดี ยังมีนักกีฬาอีกจำนวนมากที่ไม่ได้มีโอกาสในการฝึกทางด้านจิตใจ เนื่องจากข้อจำกัดมากมายหลายประการ ซึ่งหากมีการจัดการด้านนี้ให้มากพอแล้ว เป็นไปได้ที่เราจะเห็นการเล่นเต็มศักยภาพของนักกีฬาไทยในมหากรรมกีฬาใหญ่ๆ อย่างเอเชี่ยนเกมส์หรือโอลิมปิกเกมส์กันมากขึ้น ด้วยเหตุผลว่าเรามีนักกีฬาที่มีศักยภาพ มีทักษะฝีมือในระดับโลกอยู่มากมายทุกยุคสมัย แต่เรามักจะเห็นการเล่นได้ไม่เต็มศักยภาพของนักกีฬาเหล่านั้นในการแข่งขันครั้งสำคัญเสมอ ซึ่งหากสืบค้นวิเคราะห์กันให้ดีแล้ว เราจะพบว่ามาจากปัจจัยด้านสมรรถภาพทางจิตที่ถูกละเลยมาเป็นเวลานานนั่นเอง

ข่าวสารและกิจกรรมอื่น